Fazla çalışmanın % 150 zamlı miktarının dikkate alınması …

9. Hukuk Dairesi 2019/7696 E. , 2020/2440 K.
“İçtihat Metni”
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18/02/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat … ile karşı taraf adına Avukat … geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde en son idari işler müdürü olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiği gibi fesih öncesi psikolojik tacize maruz kaldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile manevi tazminat, bir kısım aylık ücret, prim, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, zamanaşımı def’ini öne sürüp, davacının ödenmemiş herhangi bir alacağının bulunmadığını, kendisine psikolojik taciz de uygulanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden olmadan fesh edildiği, yapılan ödemelerin mahsubu ile davacının ihbar tazminatı olduğu yine prim ve genel tatil ücreti alacakları olduğu, menevi tazminat dayanağının ispatlanamadığı, üst düzey çalışan olması nedeniyle fazla çalışma alacağı olmadığı, hafta tatilini kullandığı ve bakiye ücretin de ödendiği ve bu yönde de alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
Kararı taraflar temyiz etmiştir. Karar Dairemizin 2016/22460 E. 2019/4074 K. ve 19/02/2019 tarihli ilamı ile davalı temyizi yerinde görülmeyip davacı temyizi açısından ise “Davacı mesaisini kendisi belirleyen üst düzey yönetici konumunda olmadığından Mahkemece dosyadaki mevcut delillere göre davacının fazla çalışma alacağı olup olmadığı belirlenmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile talebin reddi isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkemece, bozmaya uyularak toplanan delillere göre davacının fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ve prim uygulaması nedeniyle hesaplama %50 zamlı ücret üzerinden yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 41’inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.
Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacının fazla çalışma alacağı hesaplanırken davacıya yıllık prim ödemeleri yapılması nedeniyle hesaplama sadece % 50 (0.5) zamlı ücretten yapılmıştır. Ancak dosya kapsamına göre davalı işyerinde idari işler müdürü olarak çalışan davacıya yapılan prim ödemesi fazla çalışmaya bağlı bir ödeme değildir. Buna göre hesaplamada saat ücretinin % 150 zamlı miktarının dikkate alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hesaplama yapılması bozmayı gerektirmiştir.
Mahkemece, yeni kurulacak hükümde, davalı tarafın temyizi olmadığı gözetilerek, mevcut takdiri indirim oranı da muhafaza edilmelidir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 2.540.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.






